Wenezuela jest często przedstawiana Kanaryjczykom jako „ósma wyspa” archipelagu, ponieważ więzi ludzkie i emocjonalne między obydwoma terytoriami są stare i głębokie. Ta popularna formuła odzwierciedla przede wszystkim skalę wyjazdów Kanaryjczyków do kraju na przestrzeni wieków.
Emigracja kanaryjska do Wenezueli miała miejsce najpierw w okresie kolonialnym, a następnie nasiliła się ponownie w XIX wieku po kryzysach związanych z odzyskaniem przez Wenezuelę niepodległości. Następnie nastąpił nowy rozwój w XX wieku, szczególnie pod dyktaturą Franco i w latach dużej atrakcyjności gospodarczej Wenezueli.
