Vijf lagen in een doorzichtig glas. Gecondenseerde melk onderin, een gouden scheutje Licor 43, de donkerbruine espresso, het witte melkschuim, en bovenop — kaneel en een schilletje citroen. De barraquito is de meest gefotografeerde koffie van Tenerife, nog voordat hij gedronken wordt. Je vindt hem in elke bar op het eiland, van de strandtent tot het gastronomische restaurant, en hij kost tussen de 2,50€ en 4€. Het is net zo goed een dessert als een koffie. En ja — je roert alles door elkaar voordat je drinkt. De lagen zijn voor het oog. De chaos is voor de smaak.
De meest verspreide oorsprong: midden 20e eeuw, Bar Imperial, Santa Cruz de Tenerife. Een vaste klant genaamd Sebastián Rubio, bijgenaamd "Barraco" (Portugees voor "barak"), bestelde elke dag een speciale cortado — met gecondenseerde melk in een groot glas, een klein glaasje Licor 43, een schilletje citroen en kaneel. De barman noemde de drank uiteindelijk naar zijn klant. Bar Imperial bestaat nog steeds, vlak bij de Plaza de la Paz. Andere versies schrijven de uitvinding toe aan een ober van een bar die populair was bij kunstenaars in Santa Cruz. Wat de waarheid ook is, de barraquito verspreidde zich over alle Canarische Eilanden, maar blijft onbekend op het Spaanse vasteland — bestel er een in Madrid en je krijgt vreemde blikken.
"Un barraquito, por favor" volstaat in 90% van de bars. Voor de volledige versie met alcohol: "barraquito especial" of "barraquito completo". Zonder alcohol: "barraquito sin licor" of "barraquito virgen". In het noorden van Tenerife, tussen Buenavista en Puerto de la Cruz, zegt men "zaperoco" in plaats van barraquito — dezelfde drank, andere naam. In Santa Cruz en La Laguna, let op: "barraquito" kan ook gewoon een koffie met gecondenseerde melk aanduiden (leche-leche). Vraag specifiek "con Licor 43" om zeker te zijn van de echte. Elke barman heeft zijn eigen versie — sommigen voegen cacao toe in plaats van kaneel, anderen slagroom. De "barraquito de la casa" is altijd een goed idee.
De volgorde van de ingrediënten is alles: 1 eetlepel gezoete gecondenseerde melk onderin het glas, dan een scheutje Licor 43 (de Spaanse likeur met 43 kruiden — met overheersende vanille en citrus), dan de espresso langzaam over de achterkant van een lepel gegoten om de lagen niet te breken, en tot slot het melkschuim erbovenop. Eindig met een snufje kaneel en een schilletje citroen. De sleutel: elke laag heeft een andere dichtheid, de fysica doet het werk. Roer pas net voordat je drinkt. Licor 43 is ook verkrijgbaar in de supermarkt in Frankrijk; een fles meenemen is nog steeds een leuk souvenir.
De barraquito van La Gomera wordt aangevuld met slagroom. Sommige bars vervangen de Licor 43 door Tía María (Jamaicaanse koffielikeur) — anders, maar lekker. Bij de Cafetería La Paz in Vilaflor is de barraquito samen met hun zelfgemaakte amandeltaart een onweerstaanbare combinatie. En als je geen alcohol drinkt: de leche-leche (gecondenseerde melk + koffie + melk) is de nuchtere neef van de barraquito — even Canarisch, alleen minder feestelijk. Er bestaat zelfs een lied gewijd aan de barraquito, van de Canarische band La Galería — zoek het op als je thuiskomt, je zult glimlachen.